https://iniconswetrust.com

Creative envygreeknewhomeslider

Angelo Tziara

CREATIVE ENVY

Angelo Tziara

Συνέντευξη: Ελένη Παπαϊωάννου

Από τους Dali του, μία πολλαπλή ανάγνωση του υπέρτατου σουρεαλιστή, μέχρι τα τοτέμ του και μία τεράστια πορεία ανάμεσα και μετά, ο Angelo Tziara έχτιζε πάντα κόσμους μαγικούς, όπου το καλό και το κακό παντρεύονται με χιούμορ και την αλληλοαναίρεση που μόνο η πραγματικά καλή τέχνη μπορεί να υποστηρίξει. Ένας από τους πιο κοψούς εικαστικούς της χώρας, το επόμενο βήμα του ταυτίζεται τόσο με τς αξίες του όσο και με την προσωπική του αισθητική, παντρεύοντας την έκθεση που δίνει η μόδα με τη δημιουργική διαδικασία που του χαρίζει η δουλειά του.

Το καινούργιο σου πρότζεκτ λέγεται I love my fairy Tale. Πως ξεκίνησε η ιδέα; Η ιδέα ξεκίνησε απο μία σειρά έργων με σχέδια από σινική μελάνη σε καμβά. Πρόκειται για το παραμύθι νούμερο 4. Ένα παραμύθι που ο θεατής ορίζει τους ηρωες – πρωταγωνιστές και τους ρόλους τους προκειμένου να δημιουργήσει τη δική του ιστορία και το δικό του παραμύθι. Μία ιστορία που να περιέχει τους στόχους της ζωής του. Σχέδια, βαλμένα στη σειρά με μία σύγχρονη περιγραφή οπως λειτουργούσαν κάποτε τα ιερογλυφικά πάνω σε ένα πάπυρο η σε ένα τοίχο.

Πως πέρασαν από τον καμβά σε “φορέσιμα” κομμάτια; Αυτά τα σχέδια επιλέχθηκαν και τυπώθηκαν πάνω σε μια μεγάλη μαντίλα – κασκόλ το οποίο είναι το τελικό παραμύθι. Ετσι ο καθένας μπορεί να φοράει το δικό του προσωπικό "μυστικό" παραμύθι που είναι το δικό του μεγάλο όνειρο. Αυτό το κασκόλ είναι το τελικό έργο. Είναι μεταξοτυπία και είναι συλλεκτικό. Μεμονωμένοι οι ήρωες θα υπάρχουν πάνω σε φούτερ και oversized μπλούζες, σαν εικαστική παρέμβαση στα σχέδια του Χρήστου Μητρόπουλου του 8 clothing.

Ποια είναι τα πρώτα πράγματα που ζωγράφισες, σαν παιδί; Μέχρι την ηλικία περίπου 10 ετών, ζωγράφιζα ζώα παραλλαγμένα. Παραδείγματος χάριν, γάτες με κεφάλια πουλιών ή πουλιά που μοιάζανε με κουνέλια, ενώ από πολύ μικρός άρχισα να επεμβαίνω με διάφορα υλικά πάνω στα αντικείμενα του σπιτιού, πράγμα που μου επέτρεπαν οι γονείς μου φυσικά, και για το οποίο με επιβράβεβαν.

Πόσο σου άρεσε να στρεβώνεις τον κόσμο γύρω σου;
Καταρχήν θυμάμαι τον εαυτό μου ξαπλωμένο σε ένα χαλί και να ζωγραφίζω – μουτζουρώνω ακατανόητα μικρά σχέδια δημιουργώντας μυστικούς μικρόκοσμους και αργότερα στο παιδικό μου γραφείο και πάντα φυσικά απόμακρος και μοναχικός.

Ποια παραμύθια ζητούσες να σου διαβάζουν ξανά και ξανά;
Θυμάμαι να μου διάβαζαν διάφορα βιβλία που γελούσα πολύ αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να μου διάβαζαν παραμύθια.

Σε ποια στυλιστική φυλή ανήκες, μικρός;
Καταρχήν είχα την τύχη να μου επιτρέπουν οι γονείς μου να φοράω ό,τι θέλω, έτσι αυτά που διάλεγα με ευχαριστούσαν αλλά ήμουν και πολύ διαφορετικός από τα παιδιά στο σχολείο και το περιβάλλον μου. Επίσης είχα πολύ σγουρά μαλλιά και πολύ σκούρο δέρμα. Όλοι οι συγγενείς μου ταξίδευαν και πάντα μου έφερναν δώρα από διάφορα μέρη της γης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι σίγουρα δεν έμοιαζα για Ευρωπαίος. Φαντάσου κάτι σαν τον Μichael Jackson σε παιδική ηλικία.

Ποια είναι η μουσική που σε γαλούχησε;
Είχα έναν μπαμπά ο οποίος άκουγε πολλή μουσική. Θυμάμαι τεράστιες μαγνητοταινίες να παίζουν ώρες ατελείωτες. Από τον Frank Sinatra και τον Tony Bennett μέχρι τον Ray Charles και τον Tom Jones. Η μάνα μου ήταν πιο κλασικής παιδείας, η ίδια είχε τελειώσει δραματική σχολή και της άρεσε πολύ η κλασική μουσική, έτσι μου είχε δώσει ενα καρνέ που πήγαινα κάθε Δευτέρα στην κρατική ορχήστρα Θεσσαλονίκης – πόλη όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Μετά ήμουνα ξεκάθαρα παιδί της ντίσκο αλλα λάτρευα και τους Queen. Τα τελευταία χρόνια ψάχνω στο YouTube και βρίσκω τους νέους Djs και πολλές φορές τούς ακούω από τα boiler rooms. Μου φτιάχνουν το κέφι και με έχουν σε μία συνεχή εγρήγορση.

Από ποια ερεθίσματα προστατεύεις το μυαλό σου; Τι δεν αντέχεις δηλαδή να ακούς/βλέπεις;
Εδώ τώρα έχουμε πραγματικά ενα θέμα. Από ήχους δεν αντέχω να ακούω ελληνικά ρεμπέτικα αλλά και σύγχρονα που έχουν πόνο και μου φαίνονται πολύ θλιβερά και δραματικά ή τα πορτογαλέζικα fados. Είναι κάποιοι λαοί που έχουν πολύ πόνο στα τραγούδια τους. Δεν αντέχω επίσης την εικόνα της σημερινής Αθήνας και γενικότερα δεν αντέχω την έλλειψη αισθητικής όχι μόνο σαν εικόνα αλλά και σαν συμπεριφορά.

Πως σου αρέσει να ντύνεσαι;
Είμαι ο ορισμός του mix & match με έντονη ροπή προς το boho. Λατρεύω και χρησιμοποιώ τα accessories. Έχω πολλά καπέλα αλλά και πάρα πολλά φουλάρια που μαζεύω χρόνια από διάφορα ταξίδια μου. Τα δύο φουλάρια λευκό με μαύρο και μαύρο με λευκό που σχεδίασα έλειπαν χρωματικά από τη συλλογή μου. Έχω πολλά μαύρα ρούχα και έπρεπε οπωσδήποτε να έχω κάτι να ταιριάζει.

Το πρότζεκτ σου μιλάει για ήρωες και ρόλους με τους οποίους ταυτιζόμαστε. Ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι ρόλοι που οικειοποιείσαι εσύ, στη ζωή σου;
Τώρα έπεσες στην περίπτωση του αντιδραστικού ανθρώπου που δεν αντέχει τους ρόλους. Αισθάνομαι καταπίεση αν χρειαστεί να μπω σε κάποιο ρόλο. Ακόμα και στο ρόλο του καλλιτέχνη, αν θεωρήσουμε ότι είναι ένας ρόλος, πάντα αντιδρούσα. Γι’ αυτό δεν είναι και εύκολο να ενταχθώ σε κάποια κοινωνική ομάδα η κοινότητα, όπως και να λέγεται. Τότε μάλλον μου ταιριάζει να έχω το ρόλο του ελεύθερου και ανεξάρτητου. Για να ακριβολογούμε, ο χαρακτηρισμός του αυτοεξάρτητου είναι που μου ταιριάζει περισσότερο. Δηλαδή να μπαίνω και να βγαίνω από κάποιο ρόλο τη στιγμή που το θέλω. Έτσι, αν μιλάμε για το fairytale νούμερο 4 μπορώ να πω ότι από lover γίνομαι super floral η ο ultimate desire. Έτσι αγγίζω όνειρό μου και χτίζω το προσωπικό μου παραμύθι, που εντέλει είναι η ίδια μου η ζωή.

*Η σειρά του Tziara φιλοξενείται στο showroom της Liana Camba Αναγνωστοπούλου 26 στο Κολωνάκι

share